Strona główna
Artykuły
Biuletyn "Głoście Ewangelię"
Dom Formacji Misyjnej
Historia
Informacja
Kronika misyjna
Misjonarze diecezjalni
Misjonarze zakonni i świeccy
Misjonarze męczennicy
Księża tarnowscy na Wschodzie
Animacja i formacja misyjna
Szpital w Bagandou
Kleryckie Ognisko Misyjne
Kolędnicy misyjni
Wspomnienie o ks. Janie Czubie
Ofiarność i pomoc dla misji
Mungo Maboko

Ks. Tadeusz Sępek

 Ks. Tadeusz Sępek, który pracuje w Amazonii szósty rok, swój list koncentruje wokół niecodziennego wydarzenia, którym było poświęcenie nowego kościoła. Obok radości z tego powodu, wspomina też o potrzebie niezachwianej wiary i świadectwa, jakie muszą dawać tamtejsi katolicy. Zapowiada również ważne, przygotowywane duszpastersko wydarzenie, którym będzie kilkudniowe zgromadzenie parafian ze wszystkich wspólnot, które odwiedza – również przy pomocy barki sfinansowanej przez diecezję tarnowską.

 
Melgaço, Objawienie Pańskie 2011 r.
Z potrzeby serca
Kochani Przyjaciele!
 
Zakończył się rok 2010. Wspominam go z wielką wdzięcznością. To kolejny rok wśród moich braci i sióstr w dalekiej brazylijskiej Amazonii. Dla naszej wspólnoty parafialnej szczególny z wielu względów. W dniu 15 sierpnia oddaliśmy do kultu Bożego kościół poświecony Matce Bożej Łaskawej, którego budowę rozpoczęły siostry pracujące w Melgaço jeszcze przed moim przybyciem do  parafii. Uroczystość, której przewodniczył miejscowy biskup wraz z kilkoma księżmi, którzy z nim przybyli, aby dzielić naszą radość, była bardzo wzruszająca. Dla mnie osobiście był to najpiękniejszy dzień w mojej pracy misyjnej. Ten kościół to nowa nadzieja umocnienia wiary, nowe wyzwanie, by ożywić kult maryjny tak ważny tu ze względu na duży procent protestantów, dla których Matka Boża nie tylko, że nie ma znaczenia, ale też często jest przedmiotem drwin i blasfemii.
 
Kościół ten jest położony w centrum parafii, przeciwnie do kościoła głównego pw. św. Michała Archanioła, który jest usytuowany na uboczu miasta. To jest ważne, bo ułatwia manifestować wiarę naszą jako katolików, ale też budzi niechęć i zazdrość u pastorów. Jako ksiądz obserwowałem to dobrze zaraz po otwarciu nowego kościoła.
 
Pewnego razu sytuacja mnie zmusiła, aby iść z wizytą do pastora protestanckiego i stanąć w obronie moich parafian, którzy bardzo często w obliczu choroby, cierpienia, a nawet na „łożu śmierci” są perturbowani – jak się tutaj mówi –  czyli zapraszani, by porzucić wiarę katolicką i przejść na protestantyzm. Metoda, którą posługują się tutejsi protestanci, jest bardzo chwytliwa wobec tutejszych ludzi przez lata nie ewangelizowanych wystarczająco, bo mówią tak: „porzuć wiarę katolicką, a będziesz zdrowy, bo w twoim Kościele adorują figury świętych, Maryję i dlatego jesteś chory”. Oczywiście, dla zdecydowanej większości moich parafian taka argumentacja jest śmieszna, bez najmniejszych podstaw, ale czasami dla słabych w wierze wystarcza, aby uwierzyć i porzucić wiarę katolicką.
 
Ten rok, to rok szczególny również ze względu na przygotowania do zgromadzenia ludu Bożego całej parafii, co oznacza 4 dni formacji, wykładów, modlitwy. Przygotowania duchowe rozpoczęliśmy już w lipcu. Już zapowiedział swój udział nasz biskup. Oczekujemy, że będą to ważne dni w historii naszej parafii, tym bardziej, że jednym z palestrantów będzie ex pastor, który przez szczególne doświadczenie obecności i działania Maryi nawrócił się na katolicyzm i już kilkanaście lat wraz ze swoja żoną daje „świadectwo łaski bycia katolikiem” w obecności tłumów, które go słuchają. Chcemy wykorzystać jego przyjazd do parafii (z Rio Janeiro) i 29 stycznia zorganizujemy noc adoracji i świadectw, na którą zapraszamy parafian z najbardziej odległych wiosek, oraz niektóre wspólnoty spoza parafii, a nawet spoza naszej prałatury.
 
Teraz okres Bożego Narodzenia. W wigilię Bożego Narodzenia mieliśmy I Komunię Świętą (51 dzieci). Ostatnim momentem bardzo interesującym i radosnym dla naszej parafii była wizyta naszych tarnowskich księży: ks. Tomasza Atłasa, ks. Jerzego Zonia, ks. Wiesława Czai i ks. Janusza Paciorka. Była to doskonała okazja, byśmy mogli wobec parafian za pośrednictwem naszych gości podziękować naszej tarnowskiej diecezji za ogromną pomoc, „prezent”, który otrzymaliśmy od diecezji w formie barki (statku), który służy doskonale, aby odwiedzać i ewangelizować wioski odlegle od centrum parafii. Korzystając z okazji, pragnę jeszcze podziękować za pomoc materialną w parafiach, w których głosiłem słowo Boże: Zalasowa (moja parafia rodzinna), Borki, Łużna, Wola Piskulina, Burzyn, Łąkta, Gaboń, Szczawa.
 
Serdecznie życzę Wszystkim diecezjanom, by Bóg, który przez ogromną swą miłość „zdecydował się” zamieszkać z nami, obdarzał Was swoim błogosławieństwem. Niech Jego bliskość towarzyszy Wam w Nowym Roku 2011. Wdzięczny
Ks. Tadeusz Sępek
Brazylia
Głoście Ewangelię 1(2011), s. 15 – 17.